Review: Zondagsleven van Judith Visser

Zondagsleven van Judith Visser

Zondagsleven van Judith Visser is het vervolg op het in 2018 verschenen boek Zondagskind, waarin de schrijfster verhaalt over haar jaren als kind. Kinderjaren, die naar later zal blijken, worden gekenmerkt door een vorm van autisme. De hoofdpersoon in dit verhaal, Jasmijn Vink, moet zich staande zien te houden in een wereld vol met prikkels, door elkaar pratende mensen, rinkelende telefoons en naar parfum ruikende mensen.

Zowel in boekvorm als in e-book en luisterboek te bestellen!

Te midden van dit alles speelt haar hondje Romy de belangrijke rol van veilig baken, naast haar trouwe liefde Nick. Jasmijn werkt als receptioniste op een administratiekantoor aan het Hofplein 19 in Rotterdam. Dagelijks moet ze zich in de ‘rol’ van vlotte, sociale en gastvrije medewerker wringen. Dit kost haar zoveel kracht dat ze ‘s avonds meestal dwars af is en nauwelijks energie over houdt voor een normaal leven.

Hierdoor wordt ook haar relatie met Nick zeer sterk beïnvloed, ze treffen elkaar telkens op een vaste avond, op een vooraf bepaald tijdstip. Altijd in het appartement van Jasmijn, en een enkele keer heeft ze voldoende energie voor een avondje uit-eten in de vaste pizzeria. Als na vier jaar op deze manier een relatie te hebben Nick voorstelt te gaan samenwonen knakt er iets in Jasmijn’s hoofd.

Volgende stap

Nick heeft veel begrip voor de problemen waar Jasmijn in het dagelijks leven tegenaan loopt maar wil met hun relatie ook graag naar een volgende stap. Als hij als drummer op tournee door het VK kan worden ze voor 9 maanden van elkaar gescheiden. In deze tijd hebben ze dagelijks contact via de telefoon, wat voor Jasmijn prima werkt. Ze mist Nick heel erg maar tegelijkertijd heeft ze de gelegenheid om haar leven helemaal op zichzelf af te stemmen.

Ze besluit in deze periode haar ervaringen in boekvorm te gaan beschrijven om op deze manier een ‘vrij’ leven op te kunnen bouwen. Een leven waarin ze niet langer dagelijks noodgedwongen gescheiden wordt van Romy en zich aan allerlei stomme regeltjes op kantoor moet houden. Want waarom zou ik niet in de lunchpauze een dutje in de vergaderkamer mogen doen?

Judith Visser weet haar verhaal op een pijnlijk mooie manier te beschrijven waarbij ze mij ook af en toe heeft laten lachen. Alsof ze de spot met zichzelf en haar ‘afwijkende’ gedrag drijft. Zo schrijft ze regelmatig over  wat ‘normale Jasmijn’ en de ‘Jasmijn met autisme’ in een bepaalde situatie zou moeten doen. 

Judith Visser krijgt met Zondagsleven de aandacht en het begrip die mensen met autisme mijne inziens verdienen. Een vlotte schrijfstijl vanuit het hart en het hoofd geschreven zonder zich in medische of technische passages uit te drukken. Voor mij als lezer een haast romantische autobiografie van iemand die over de, vaak pijnlijke, beleving van ‘haar’ wereld schrijft. Hopelijk gaan we ons hierdoor beter realiseren dat niet iedereen vlot zijn weg vind in het leven…..

Wil je nog een spannend boek lezen? Lees de review van  Gifspoor van Jet van Vuuren zeker ook even!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *