Review: Het Ultieme Handboek Voor Het Friese Paard

Van Tjeerd Bouwma een echte aanbeveling!

Review: Het Friese Paardenras

Vandaag gaan we aandacht besteden aan een bijzonder paardenras. En wel het Friese paard, in fokkerstermen bekend als Friesian. 

Er is een bijzonder goed boek op de markt van Tjeerd Bouwma. Dit boek heet;

Het Ultieme Handboek Voor Het Friese Paard

De informatie die je niet mag missen als je van het Friese Paard houdt.

Geschiedenis

Als we in de geschiedenis gaan zoeken naar vermeldingen van het Friese paard komen we al voor  het begin van onze jaartelling uit.

Hiermee is het dan ook het oudste inheemse paardenras van Nederland. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld het Geldersche Rijpaard wat veel later pas zou zijn ontstaan.

Inhoudsopgave

Rare jongens die Romeinen!

De Romeinen zouden in hun reizen door Europa al ergens in onze noordelijke regio’s paarden hebben geconfiskeerd.
Deze paarden moesten de Romeinen helpen in hun expedities richting Brittania.

Zo zouden de Friese paarden de soldaten hebben geholpen bij de bouw van Hadrianus Wall. Verschillende schrijvers uit de latere eeuwen schreven al over het Friese paardenras als voorouders van het huidige Shire ras en de Fellpony. 

Komen we enkele eeuwen later terecht in de middeleeuwen dan verschijnt de naam van Willem de Veroveraar.
Hij zou veelvuldig gebruik hebben gemaakt van paarden die grote overeenkomsten hadden met het ras.

Er bestaan uit die tijd afbeeldingen van ridders gezeten op op Friezen gelijkende paarden.
Tijdens de tachtig jarige oorlog is het ras waarschijnlijk gekruist met de meer warmbloedige Andalusische en Arabische rassen.

Dit heeft geleid tot het huidige type Fries paard welke ook gezien wordt als warmbloedpaard. 

Werk- en gevechtspaard

In de middeleeuwen werden de paarden vooral gebruikt als werkpaard door boeren en handelslieden.
Ook is het ras veelvuldig ingezet door krijgsheren en voor oorlogen.

Dit heeft vooral te maken met fysieke- en karaktereigenschappen die de Fries ook toen al uitermate geschikt maakten om de mens te dienen. 

Ergens in 1544 wordt er voor het eerst schriftelijk gewag gemaakt van de naam ‘Fries paard.
Een Duitse keurvorst zou gezeten op een Friese hengst zich naar de rijksdag in Spiers hebben begeven.

Deze verschijning zou zo specifiek zijn dat hij 3 jaar later al van verre herkend werd door keizer Karel de Vijfde bij het benaderen van een slagveld.

Ook zou er een ets bestaan al uit 1568 van de hengst Phryso van Don Juan van Oostenrijk die in Napels gezeteld was.

In de 18e en 19e eeuw werd ras vooral gebruikt in Friesland.

Wilde je in die tijd laten zien dat je welgesteld was dan gebruikte je het paard om bijvoorbeeld zondags mee naar de kerk te gaan. En dan ingespannen voor een voor die gelegenheid bestemd rijtuig.

Bijna verdwenen

Aan het eind van de 19e eeuw werden de specifieke eigenschappen het ras bijna fataal.
De vooral hoogdravende paarden waren minder geschikt voor de landbouw.

En zo ontstond in 1879 het Friesch Paardenstamboek. Uit deze organisatie is het nu nog steeds actieve KFPS, het Koninklijk Friesch Paarden Stamboek ontstaan.

Na nog enkele decennia waarin het voortbestaan van de Fries op het spel stond gaat het begin 20e eeuw gelukkig beter.
Een groep Friezen wilden het ras graag behouden en starten een programma.

Met een deskundig fok- en aankoop beleid ging het bestand Friese paarden gestaag weer omhoog.
Helaas werd er wel vooral gefokt op kracht in plaats van luxe.

Dit maakte het paard immers meer geschikt voor het zware werk in de landbouw. Hierdoor ontstond een wat kleiner en zwaarder paard, de zogenaamde barokstijl.

Landbouwmechanisatie

In de jaren 60 van de vorige eeuw verdween het gebruik van paarden in de landbouw geleidelijk.
De tractor nam het onder andere over van het paard.

Omdat veel boeren niet over de financiën beschikten om het paard aan te houden verdwenen ze nagenoeg uit beeld van de boeren erven.

Gelukkigerwijs ontstond in die tijd het houden van paarden als hobby en nog meer voor de sport.
Toen is men zich ook meer gaan toeleggen op de fok van het meer luxere en ‘langelijnde’ type paard.

Een grote groep mensen maakte zich hard voor het propageren van het ras bij anderen. 

Aangemoedigd door het vriendelijke en intelligente karakter van de Fries viel ze bij veel liefhebbers in de smaak voor verschillende doeleinden. Zo kun je door het hele land voor het rijtuig ingespannen Friezen tegen komen.

Meest toepasselijke rijtuig is dan natuurlijk de Friese sjees.

Heel vaak ook zie je bij allerlei (hippische) evenementen Friezen ingezet worden voor het geven van shownummers.

Een bekend voorbeeld hiervan is bijvoorbeeld de inzet van Friezen als ingespannen paard voor de arrenslee die gebruikt wordt om de schaatskampioenen van Thialf in rond te rijden.

Naast de inzet als aangespannen paard wordt er ook gedresseerd met Friezen.
Tot op hoog niveau worden de paarden hier ingezet, met name op Grand-Prix niveau in de USA.
Mede vanwege zijn bijzondere hoge been- en knie-actie is hij hiervoor zeer geschikt.

Ook zijn ‘koele’ karakter maken het paard geschikt voor rijden ‘onder de man’ (of vrouw, natuurlijk!).

Voor de springsport is het ras niet echt geschikt, dit vanwege de opgerichte lichaamshouding waarvoor het dier gefokt is. 

Nu in 2020 zijn er over nagenoeg de gehele wereld enorm veel liefhebbers van dit prachtig Nederlandsche paardenras. Er staan meer dan ruim 70.000 paarden geregistreerd bij het KFPS verspreid over meer dan 70 landen.

Talk to the Animals
Het gedrag van paarden beter begrijpen
Het Ultieme Handboek Voor Het Friese Paard

Exterieur

Als we in de hippische wereld praten over het exterieur van een paard dan wordt daarmee het uiterlijk bedoeld. De exterieur-kenmerken van het Friese paard zijn;

  • kleur
    • Een Fries is eigenlijk altijd zwart zonder aftekeningen zoals een bles of colletje. Een  hoogst enkele keer komt er een kastanje- bruine variant voor.
  • vacht of beharing.
    • De Fries heeft bijzonder lange manen. Deze zijn evenals de staart vol en golvend, zodanig dat er gesproken wordt over het ‘behang’ van een Fries.
  • het hoofd van de Fries
    • is fijn, bijna edel, te noemen met puntige beweeglijke oren.
  • De hals van het ras
    • is zeer gespierd, lang en met een lichte buiging
  • Schouders
    • Krachtige ontwikkelde schouders completeren een en ander
  • Benen
    • De tamelijk korte benen zijn stevig en lang behaard met een zogeheten vetlok net boven de achtervoet.
  • Stamboek
    • Om in het stamboek te kunnen worden opgenomen dient een Fries een minimale schofthoogte van 1.55 m tot 1.70 m te hebben.   

Het karakter

Zoals al eerder gemeld kun je het karakter van de Fries omschrijven als zeer vriendelijk.

Tevens is het een intelligent en leergierig dier.

Ook is het een gemakkelijk paard om mee om te gaan en niet veeleisend.
Het paard is gaarne bereid om voor zijn ruiter of menner te werken en beleeft hier ook echt plezier aan.

Ook is het een ras wat zich makkelijk aanpast aan zijn omstandigheden.
Zo zal hij zich bijna overal in de wereld, ongeacht het klimaat, thuis kunnen voelen. 

Het Ultieme Handboek Voor Het Fries Paard van Tjeerd Bouwma

Voor die liefhebbers of geïnteresseerden in het Friese Paardenras verwijs ik u graag door naar het boek ;
Het Ultieme Handboek Voor Het Friese van Tjeerd Bouwma.

In dit boek wordt nog veel uitgebreider ingegaan op de raskenmerken en karaktereigenschappen van de Fries.
Ook onderwerpen als voeding, stalling en verzorging komen ruimschoots aan de orde.

Voor diegene die een Fries wil gaan aanschaffen of misschien al in bezit heeft is dit boek een echte ‘must’. 

VOOR DE SNELLE BESLISSER EEN PAAR LEUKE BONUSSEN

KLIK OP DEZE LINK INDIEN JE IN RAZENDE GALOP DIT BOEK IN HUIS WILT HALEN!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *