Boekenrecensie: De Rat van Amsterdam van Pieter Waterdrinker

de onbereikbare Phaedra

Misschien is hij bij het grote publiek, waartoe ik mijzelf ook reken, niet zo heel erg bekend; de in Rusland woonachtige Pieter Waterdrinker. Maar dat verandert wellicht na het verschijnen van zijn laatste roman, De Rat van Amsterdam! 

Zowel in boekvorm als in e-book en luisterboek te bestellen!

Moeiteloos weet Waterdrinker verschillende uiteenlopende onderwerpen met elkaar te verbinden. Niet zelden loop je hierop vast, waarna je maar het beste naar het begin van de bladzijde kunt terug keren om het verhaal weer op te pakken. En toch heeft Pieter Waterdrinker mij met De Rat van Amsterdam al vanaf het begin weten te boeien. 

De roman gaat over Ruben Katz die samen met zijn ouders uit het dan nog tot de Sovjet Unie horende Letland naar Nederland vlucht. Hij omschrijft, vanuit een gevangeniscel, prachtig hoe de familie het thuisland in een oude Lada ontvlucht en alhier terecht komt. Na verschillende vluchtelingen adressen te hebben aangedaan strijkt de familie neer in Amsterdam, in ons bloembollenkoninkrijk aan de zee. 

Vader Katz, die in zijn thuisland als docent werkzaam was, rolt hier van het ene laagbetaalde baantje in het andere. Moeder veranderd in een soort kluizenaar en weet het verlies van haar dochter niet te verwerken. Als niet lang na de aankomst in Nederland de USSR uit elkaar valt verwijt ze vader de vroegtijdige vlucht uit haar geliefde stad Riga waarmee de relatie zeer bekoeld. Dit zorgt ervoor dat Ruben als een soort intermediair tussen zijn vader en moeder functioneert.

In Amsterdam brengt Ruben zijn jaren op de middelbare school door, het Spinoza lyceum. Gedurende enkele jaren word hij gekweld door hevige acné en is hij een buitenbeentje. Hij ontwikkeld een, overigens onbeantwoorde, liefde voor Phaedra, dochter van schatrijke ouders.

Met de schoolresultaten gaat het voor de intellectuele Ruben echter wel crescendo. Met name taal en literatuur zijn favoriete vakken.

Het tweede gedeelte van deze lange roman gaat over de tijd dat Ruben gaat werken voor de Armenloterij van de vader van Phaedra. Het is met name hier dat hij figuurlijk veranderd in een rat. Onder het motto van liefdadigheid wordt er door een clubje mensen verschrikkelijk de zakken gevuld. Dit komt de loterij regelmatig op kritiek te staan vanuit de pers.

De onbereikbare Phaedra

In dit gedeelte van het boek maakt Ruben hernieuwd kennis met de onbereikbare Phaedra. Na enkele jaren in de VS verbleven te hebben staat ze ineens onverwacht bij hem op de stoep. Wat volgt zijn de gelukkigste 3 maanden en 11 dagen in Ruben’s leven. Als hij echter op zekere dag door zijn baas en Phaedra’s vader wordt ontslagen is ook zij weer met de noorderzon vertrokken.

Jaren later laat Ruben zich overhalen zich aan te sluiten bij het Siberisch Front. Een idealistische club mensen die gelooft in Rusland als barricade tegen de langzame overheersing van de Chinezen op Europa. De enige reden dat hij hier in mee gaat is het feit dat Phaedra zich heeft ingelaten met de leider van deze beweging.

Het Siberisch Front word door de Russen met alle égards onthaalt wat volgens Katz niet meer is dan propaganda voor het nog steeds communistische land. Uiteindelijk valt de groep door de mand vanwege het vele drankgebruik en hieruit vloeiende racisme en geweld. Als ze dan ook nog in quarantaine moeten vanwege een onder de leden uitgebroken onbekend virus zijn de rapen gaar….

Pieter Waterdrinker schrijft razendsnel met heerlijk cynisme als voortdurend aanwezige ondertoon. Hij schuwt niet om het verhaal af en toe te larderen met zuivere harde porno. Hierdoor zal het verhaal  wellicht voor velen wat controversieel overkomen. Ik heb me er niet aan gestoord, de absurditeit van De Rat van Amsterdam is me eigenlijk uitstekend bevallen! Gedurende het verhaal vraag ik me voortdurend af wat er toch gebeurd is in de Siberische kou?

Lees ook de review van; De Storm van Jens Christian Grondahl

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *